แหะๆ วันนี้ฤกษ์งามยามดี ได้โอกาสกลับมาปัดฝุ่นบลอกซักหน่อย พอดีมิชแปะมาบอกว่าวันนี้วันเกิดเคลียร์เลยกร๊ากกกกกกกกกก รีบกลับมาแปลฟิกวันเกิดอย่างว่อง~~~ ว่าแล้วก็แปะ
 
 
 
ลิงค์ฟิกต้นทาง >> http://www.nitrochiral.com/staffblog/2013/02/130220_1626.php
 
 photo 30C930E930DE30C08A95751F65E5_30AF30EA30A2-thumb-600xauto-1439.jpg
 
 
 
โทรทัศน์เอาแต่รายงานข่าวว่ามีหิมะตกที่ไหนบ้างหรือไม่ก็อัพเดทข่างเรื่องวันที่หนาวที่สุดในรอบปีซ้ำไปซ้ำมาหลายวันติดต่อกันแล้ว
แม้ที่อาโอชิมะจะไม่มีหิมะตก แต่ถ้าอยู่ในช่วงกลางฤดูหนาวแล้วอุณหภูมิจะลดต่ำลงอย่างมาก
ทว่าวันนี้กลับไม่มีหิมะตกสักนิด ท้องฟ้าก็ปลอดโปร่ง มีแสงแดดส่องทำให้รู้สึกอบอุ่น นับว่าเป็นวันที่อากาศดีมาก
ระหว่างนั้นฉันพาเคลียร์ออกไปพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำ

เหตุผลน่ะเหรอ ก็มาจากคำพูดประโยคหนึ่งของเคลียร์นั่นแหละ

"เอ่อ......วันเกิดนี่น่าสนุกจังเลยนะครับ"

นั่นเป็นตอนหลังจากกินมื้อเย็น พวกเราพากันมาที่ห้องของฉัน นั่งลงบนเตียง จากนั้นก็หยิบยกเรื่องไร้สาระนี้ขึ้นมาพูด
อยู่ๆเคลียร์ก็ถลันพวกมาทางฉัน แล้วพูดเรื่องแบบนั้นด้วยทีท่าจริงจังมาก

"วันเกิดนี่เป็นวันที่ทุกคนเฉลิมฉลองกันอย่างสนุกสนานสินะครับ"
"เออ ก็ประมาณนั้นแหละ"
"เป็นวันที่ผู้คนมากมายมารวมตัวกัน กินเค้ก ให้ของขวัญ แล้วก็ร้องเพลงร่วมกันสินะครับ?"

เคลียร์กุมมือทั้งสองเข้าหากันด้วยท่าทางตื่นเต้น

"คุณอาโอบะเคยฉลองวันเกิดหรือเปล่าครับ?"
"เมื่อก่อนคุณย่าก็เคยฉลองให้น่ะ ก็มีทำเค้กกับพวกอาหาร เดี๋ยวก็ยังจัดงานฉลองเล็กๆให้อยู่นะ"
"อย่างงั้นเองเหรอครับ~ ดีจังเลยนะ~ น่าสนุกจังเลยนะ~"
"ว่าแต่ทำไมอยู่ๆพูดเรื่องวันเกิดล่ะ? ไปเห็นอะไรมาเหรอไง?"
"ครับ! ช่วงนี้ผมได้ดูงานฉลองวันเกิดของใครสักคนจากในโทรทัศน์น่ะครับ!"

พูดจบเคลียร์ก็ลุกพรวดขึ้นจากเตียงแล้วก็เริ่มทำท่าทำทางอธิบายเสียงโอเว่อร์

"มีคนเยอะแยะเต็มไปหมดมารวมตัวกันในห้องโถงใหญ่ขนาด~นี้ จากนั้นผู้ชายกับผู้หญิงก็มาตัดเค้กสูงประมาณ~นี้ด้วยกัน! เค้าเกิดวันเดียวกันหรือครับ? แต่เห็นความโอ่อ่าแล้วผมล่ะตื่นเต้นสุดๆไปเลยล่ะครับ!"
"............นั่นมันพิธีแต่งงานไม่ใช่เรอะ?"
"เอ๋ งั้นเหรอครับ!?"

เท่าที่เดาเอาจากเรื่องที่เล่าให้ฟังยังไงก็คงจะไม่ใช่งานเลี้ยงวันเกิดหรอก
ดูเหมือนว่าเจ้าตัวจะกำลังสับสนระหว่างพิธีแต่งงานกับงานเลี้ยงวันเกิดอยู่
พออธิบายถึงความแตกต่างให้ฟังแล้ว เคลียร์ก็พยักหน้าร้องอืมๆอย่างตั้งอกตั้งใจ

"อย่างนี้นี่เอง ผมเข้าใจแล้วล่ะครับ! แต่โดยพื้นฐานแล้วการที่ทุกคนมาร่วมฉลองกันอย่างสนุกสนานนี่ยังไงก็ไม่เปลี่ยนแปลงสินะครับ?"
"นั่นสินะ"
"งั้นพอถึงวันเกิดคุณอาโอบะผมจะฉลองให้เต็มที่ไปเลยล่ะ!"

เคลียร์กำหมัดอย่างหนักแน่นแล้วกล่าวด้วยน้ำเสียงคึกจัด

"......ว่าแต่วันเกิดนายล่ะวันไหน?"

ฟังจากบทสนทนาเมื่อครู่แล้วไม่ใช่เคลียร์อยากฉลองวันเกิดมากกว่าฉันอีกไม่ใช่หรือไงกันเนี่ย
แต่พอได้ยินที่ฉันถามแล้ว แม้จะยิ้มแย้มดีอยู่แต่เคลียร์ก็มุ่นคิ้วอย่างรู้สึกผิดหวัง

"ผมไม่มีวันเกิดหรอกครับ ถึงจะรู้ว่าความหมายของวันเกิดคืออะไร แต่ในทางรูปธรรมแล้วไม่รู้หรอกครับว่าต้องทำอะไรยังไงมั่ง"
"............"

......อย่างนั้นเองรึ
กรณีของเคลียร์ เพราะไม่ใช่มนุษย์เลยไม่มี "วันลืมตาดูโลก"
งั้นก็คงเป็นวันที่ผลิตน่ะสิเนี่ย
พอคิดยังงั้นแล้วก็เลยเข้าใจความรู้สึกที่เคลียร์ตื่นเต้นกับงานเลี้ยงวันเกิดขึ้นมา แล้วก็พาลให้ปวดใจนิดๆ
ถึงฉันจะอยากอวยพรวันเกิดให้นายบ้างแต่ก็ทำไม่ได้
......แต่ถ้าเป็นยังงั้นล่ะก็

"......เออนี่"

อยู่ๆก็นึกขึ้นได้ ฉันเลยเสนอความคิดบางอย่างให้กับเคลียร์
พอได้ฟังแล้วเคลียร์ก็ทำท่าตกใจอยู่แวบหนึ่งก่อนจะเปลี่ยนมาพยักหน้าอย่างยินดีในทันที

......และแล้ว
วันนี้เองคือวันที่จะทำตามข้อเสนอนั่น
ไหนๆก็ไหนๆแล้วฉันเลยพอเคลียร์มาที่พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำที่ก่อนหน้านี้เจ้าตัวเคยอยากมาเสียเลย
แถวๆเขตที่อยู่อาศัยเก่าเองก็เคยมีพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำตั้งอยู่ แต่แพลตินาเจลทั้งใหญ่แล้วก็ใหม่กว่าเลยไปที่นั่นแทน
หลังจากที่โอวัลทาวเวอร์ล่มสลาย แพลตินาเจลก็เป็นอิสระ ตอนนี้ไม่ว่าใครก็สามารถเข้าออกได้ตามใจชอบ สต๊าฟที่คอยดูแลสถานที่ก็เปลี่ยนเป็นคนที่มาจากเขตที่อยู่อาศัยเก่าทั้งหมด
แพลตินาเจลที่กลายเป็นพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำไปแล้วนั้นช่างเป็นสิ่งก่อสร้างที่ทั้งใหญ่โตและสวยงามมากทีเดียว
หลังจากยืนต่อแถวที่ด้านหน้าเคานเตอร์ขายตั๋วซึ่งคราคร่ำไปด้วยผู้คนแล้วก็ซื้อตั๋วเข้างานมาสองใบจากนั้นก็พอกันเดินไปที่ทางเข้า
เพราะเป็นช่วงบ่ายวันหยุดผู้คนเลยหนาแน่นอย่างที่คิด โดยเฉพาะคู่รักที่รู้สึกว่าจะมีเยอะเป็นพิเศษ อาจจะเพราะช่วงนี้เป็นช่วงเดือนกุมภาพันธ์ที่มีวันวาเลนไทน์ก็เป็นได้
ตอนวันวาเลนไทน์เคลียร์ก็ยังคงส่งทำท่าทำทางดีใจเสียยกใหญ่แล้วหลังจากนั้นพวกเราก็ช่วยกันทำช็อคโกแลตด้วยกัน
ช็อคโกแลตของเคลียร์เป็นรูปแมงกะพรุนที่ด้านบนมีรูปที่ดูเหมือนจะเป็นรูปฉันและมีข้อความว่า "ตลอดเวลาที่ผ่านมาต้องขอขอบคุณมากนะครับ คุณอาโอบะ" ซึ่งเป็นข้อความอย่างกับที่ให้กันในวันพ่อเขียนเอาไว้
ระหว่างที่มัวแต่ตกใจจนทำอะไรไม่ถูกไปเล็กน้อยก็นึกถึงความรู้สึกของเคลียร์ที่พยายามอย่างสุดความสามารถ จากนั้นฉันก็มอบช็อคโกแลตทรัฟเฟิลให้เคลียร์บ้าง
เคลียร์ทำท่าดีใจมากจากนั้นก็พูดว่า "จะค่อยๆกินอย่างตั้งใจทุกคำเลยล่ะครับ" จากนั้นก็เอาไปเก็บใส่ตู้เย็นไว้เสียแล้ว

"ว้าว......"

ทันทีที่ผ่านทางเข้ามาจนถึงด้านใน เคลียร์ก็ส่งเสียงร้องอย่างยินดี
ด้านในพิพิธภัณฑ์มีแสงสลัวๆ แสงไฟจางๆที่เกิดจากแสงสะท้อนสีฟ้าทำให้เห็นผิวน้ำกระเพื่อมไหวส่องไปทั่วทั้งโถง
เมื่อรวมกับแทงก์น้ำที่ตั้งเด่นอยู่ท่ามกลางแสงไฟนั้น และเหล่าปลาหลากสีสันซึ่งแหวกว่ายอย่างอ้อยอิ่งอยู่ข้างในแล้วอย่างกับเข้ามาอยู่ในโลกของเทพนิยาย
ตัวฉันไม่ได้เพิ่งจะเคยมาพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำเป็นครั้งแรก ก่อนที่จะมาอยู่ในย่านที่อยู่อาศัยเก่า ดูเหมือนว่าคุณย่ากับคุณพ่อคุณแม่เคยพาไปพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำบนเกาะมาแล้ว
แต่นั่นก็เป็นเรื่องตั้งแต่ตอนยังเล็กมาก เลยจำอะไรไม่ค่อยจะได้เท่าไหร่นัก
เพราะอย่างนั้นจึงมีความรู้สึกคล้ายกับเพิ่งมาเป็นครั้งแรก และไม่อาจละสายตาไปจากภาพแสงสีฟ้าขนาดใหญ่ตรงหน้านี้ได้เลย

"ยอดไปเลยนะครับ~ คุณอาโอบะกับคุณเร็นเพิ่งเคยมาเป็นครั้งแรกเหรอครับ?"
"ฉันน่ะไม่ใช่ครั้งแรกหรอก แต่มันนานมากจนจำไม่ได้น่ะ"
"ของฉันนี่ครั้งแรกแฮะ"

เร็นโผล่หน้าออกมาจากกระเป๋า

"งั้นเหรอครับ งั้นคุณเร็นก็เหมือนผมน่ะสิครับ สนุกดีนะครับ"
"เออ นั่นสิ"

เคลียร์ค่อยๆจ้องมองแทงก์น้ำทีละแทงก์ราวกับกำลังชะเง้อมองเข้าไปในกล่องสมบัติยังไงยังงั้น จนในที่สุดก็หยุดยืนนิ่งอยู่ที่หน้าแทงก์น้ำแทงก์หนึ่ง

"แมงกะพรุนล่ะ......"

เขายืนพึมพำอยู่คนเดียวจากนั่นก็นิ่งไป
แม้ว่าคนอื่นๆจะผ่านไปดูแทงก์อื่นต่อไปเรื่อยๆ หากเคลียร์ก็ยังไม่ขยับ
แผ่นหลังของเคลียร์ที่เอาแต่จ้องมองแมงกะพรุนราวกับตกอยู่ในห้วงฝันนั่นดูน่ารักราวกับเด็กน้อยจริงๆ

"สวยจังเลยนะ"
"ครับ......ผมเพิ่งจะเคยเห็นของจริงเป็นครั้งแรก เลยประทับใจมากเลยล่ะครับ......"

น้ำเสียงของเคลียร์ดูล่องลอยราวกับกำลังละเมอ
ฉันเองก็เพิ่งจะเคยเห็นแมงกะพรุนของจริงเป็นครั้งแรกเหมือนกัน
ร่างของแมงกะพรุนกึ่งโปร่งใสที่ลอยฟูฟ่องอยู่ในน้ำนั้นดูไม่มีแก่นสารและเปราะบางกว่าที่เคยจินตนาการเอาไว้มากนัก
รูปร่างที่เอาแน่เอานอนไม่ได้อย่างกับดอกไม้ไม่ว่าดูอย่างไรก็ไม่เบื่อ
แม้ว่ามันจะไม่ค่อยเคลื่อนไหวเท่าไหร่นัก แต่ท่าทางที่ดูเอื่อยเฉื่อยและอ่อนนุ่มนั่นดูจะช่วยเยียวยาจิตใจได้เป็นอย่างดี
ฉันกับเคลียร์ค่อยจ้องมองเจ้าแมงกะพรุนอย่างเงียบๆด้วยกัน ระหว่างนั้นก็หลุดปากถามข้อสงสัยที่ผุดขึ้นในใจออกไป

"......เจ้าพวกนี้อยู่แต่ในแทงก์น้ำตลอดเลย จะนึกอยากกลับไปทะเลบ้างหรือเปล่านะ ไม่ก็คิดว่าแทงก์น้ำนี่มันออกจะแคบไปหน่อย"

เคลียร์หันมามองฉันครั้งหนึ่งก่อนจะหันกลับไปยังแทงก์น้ำและเอียงคออย่างครุ่นคิด

"นั่นสินะครับ...... อาจจะมีแมงกะพรุนที่คิดแบบนั้นบ้างก็ได้นะครับใครจะไปรู้......แต่ผมว่าสำหรับพวกเขาแล้วข้างในนั่นก็เท่ากับเป็นโลกทั้งใบไม่ใช่หรือครับ"

เคลียร์ทำท่าเหมือนค้นพบอะไรบางอย่างจึงยื่นหน้าเข้าไปใกล้แทงก์น้ำ
สีหน้านั้นดูจริงจังกว่าที่คิด

"ไม่รู้ทำไมแต่ผมคิดว่าไม่ว่าจะพาไปไหนพวกเขาคงไม่ได้รู้สึกไม่พอใจอะไรหรอกครับ ไม่ใช่ว่าพยายามมีชีวิตอยู่อย่างเต็มที่ในสถานที่ที่ได้รับมาซึ่งเป็นโลกทั้งใบสำหรับพวกเขาหรอกหรือครับ"

นิ้วที่สวมถุงมือลากเลื่อนไปบนกระจกตามรอยการเคลื่อนตัวของแมงกะพรุนอย่างช้าๆ

"อีกอย่างคนที่มาที่นี่ต่างก็มองดูแทงก์น้ำพวกนี้ด้วยรอยยิ้มใช่มั้ยล่ะครับ ถ้าเป็นผมล่ะก็คงจะดีใจน่าดูที่ได้ทำให้คนที่มาจ้องมองผมอยู่ทุกวันๆมีความสุขได้"

ว่าอย่างนั้นแล้วเรียวปากของเคลียร์ก็แย้มยิ้มละไม จากนั้นก็หันหน้ามาหาฉัน

"......เพราะผมเองทุกครั้งที่คุณอาโอบะยิ้มให้จะมีความสุขสุดๆไปเลยล่ะครับ"
"............"

ถูกพูดอย่างนั้นใส่ซึ่งหน้าก็ทำให้หน้าร้อนผ่าวขึ้นมาโดยไม่ทันตั้งตัวได้เหมือนกัน
ทว่า......
ก็ไม่อาจละสายตาไปจากภาพรอยยิ้มของเคลียร์ที่ต้องแสงไฟสีฟ้าจากแทงก์น้ำที่มีแมงกะพรุนว่ายเวียนอย่างเอื่อยเฉื่อยอยู่นั้นได้
เป็นภาพโปร่งแสงที่ราวกับจะแทรกซึมเข้าไปในหัวใจได้เลยทีเดียว

"วันนี้ได้มาที่นี่ผมรู้สึกดีใจมากเลยล่ะครับ ขอบคุณมากนะครับ คุณอาโอบะ"

ฉันขยับเข้าใกล้เคลียร์ที่ทำสีหน้ายินดีจากใจจริง และเข้ามายืนเคียงไหล่กันเพื่อย่นระยะห่าง
และลอบกุมอีกอีกฝ่ายแน่นอย่างเงียบๆเพื่อไม่ให้เป็นที่สะดุดตาคนรอบข้าง
พอทำอย่างนั้นแล้วเคลียร์ก็มองหน้าฉันอย่างตกใจ
ไม่ว่าจะรู้สึกเขินอายสักเท่าไหร่ แต่ฉันก็ยังทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นและเบนสายตาไปยังแทงก์น้ำ

"สุขสันต์วันเกิดนะ เคลียร์"
"......! ......ขอบคุณครับ"
"สุขสันต์วันเกิด เคลียร์"
"ขอบคุณคุณเร็นด้วยนะครับ!"
"งั้นไปต่อกันเถอะ"
"ครับ"

ฉุดมือที่กุมเอาไว้เบาๆแล้วพาเดินไปยังแทงก์น้ำข้างๆ
เคลียร์ยิ้มจนหน้าบาน และกุมมือฉันแน่นอย่างเงียบๆ

"วันนี้ได้มาพิพิธภัณฑ์แล้วก็ดูแมงกะพรุนกับคุณอาโอบะ แล้วก็คุณเร็นเป็นครั้งแรก ช่างเป็นวันเกิดที่......ที่มีความสุขมากจริงๆเลยครับ"
"แต่ว่าวันเกิดน่ะยังไม่หมดเท่านี้หรอกนะ? นอกจากพิพิธภัณฑ์แล้วยังมีที่อื่นอีก กลับไปบ้านคุณย่าก็ยังทำเค้กกับอาหารรอไว้แล้วด้วย"
"ครับ!"

ตัวฉันที่ไม่ว่ายังไงก็อยากจะฉลองวันเกิดเคลียร์ให้ได้เสนอความคิดออกไปว่า
"นับเอาวันที่เคลียร์เจอกับคุณปู่ครั้งแรกเป็นวันเกิดกันเถอะ"
แน่นอนว่าเคลียร์จดจำวันนั้นได้เป็นอย่างดี

เพราะว่านั่นก็คือวันนี้นี่เอง
วันที่ 20 กุมภาพันธ์


###############
 
 
 
แฮร่ แปะเสร็จแล้ว รู้สึกว่าเคลียร์น่าร๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกก //กรีดร้อง
 
สครีมเสร็จแล้วไปทำงานต่อล่ะค่าาาา #งานหลวงรออยู่อีกเป็นจำนวนมาก #กองงานจะทับตายซักวัน

Comment

Comment:

Tweet

แม่จ๋าาาาาาาาา เคลียร์น่ารักมากเลยค่าาา แค่อ่านตัวอักษรก็เหมือนจะได้ยินเสียงเจื้อยแจ้วของเคลียร์แล้ว แง้ววววว
สายตาตอนมองแมงกะพรุนน่าฟัดมากค่ะ T////T
วันเกิดเป็นวันที่ดีมากเลยค่ะ อาโอบะช่างคิดที่สุด  
ขอบคุณที่แปลมาให้อ่านนะคะ

#4 By Sinnerdarker (110.169.218.67|110.169.218.67) on 2014-08-09 13:18

โอ๊ยยยยยยยยยยยยย น่ารักมากๆๆๆๆ เลยค่ะ ขอบคุณที่แปลมาให้อ่านนะคะ
ยังไงเคลียร์ก็ยังคงสดใส เป็นเมะลูกหมาน้อยน่ารักอยู่เสมอ โอ๊ยยย อ่านแล้วหัวใจจะวาย ทาสเคลียร์จิกหมอนค่ะ โฮฮฮ  Hot! Hot! Hot!

#3 By Katlazy on 2014-04-12 20:03

ขอบคุณที่แปลให้อ่านนะคะ ><''
เคลียร์น่ารักมาก น่ารักสุดๆ ยังไงก็เชียร์คู่นี้เป็นที่หนึ่ง
// ดิ้นๆอยู่หน้าคอม ชอบค่ะ >////////////<
อาโอบะตอนเนียนจับมือเคลียร์ก็น่ารัก =v=
อวยคู่นี้ที่สุดในสามโลก!!!

#2 By arijungdesu (103.7.57.18|125.24.157.179) on 2013-02-21 22:00

//เม้นท์ว่าปาด //โดนต่อย
ก....กร๊าซซซซซซซซซซ
เคลียร์ นายจะใสเกินไปแล้ว 
ใสมาก แบ๊วมากกกกกกก
 "......เพราะผมเองทุกครั้งที่คุณอาโอบะยิ้มให้จะมีความสุขสุดๆไปเลยล่ะครับ"
อื้อหืออออออออออออออ อื้อหือออออว์
โรแมนติกโดยธรรมจ๊าดดดดดดดดด
โอ้ย น่ารัก ฟหดก้ฟหเดหดเหก่ด

 
ขอบคุณพี่ไทคิมากกร่ะที่แปลมาให้ได้กร๊าวกันถ้วนหน้า
,,>////<,,

#1 By zea-ro on 2013-02-20 21:30