แฮร่ เที่ยวนี้เหมือนจะมาช้ามาก ที่จริงเพราะเพิ่งรู้เมื่อวานว่ามีฟิกวันเกิดอาโอบะออกค่ะ
มัวแต่ทำวิจัย ไม่ได้ตามข่าวตามเว็บอะไรเลย
 
เอาเป็นว่า HBD นะค๊า~~~
 
ว่าแล้วก็แปะ~~~ <3
 
 
 
http://www.nitrochiral.com/staffblog/2013/04/130422_1659.php << ลิงก์ต้นฉบับ
 
 
 
 
 
 photo 30C930E930DE30C08A95751F65E5_84EE-thumb-600xauto-1491_zps74174d51.jpg
 
 
 
 
วันที่22 เดือนเมษายน
วันนี้เป็นวันเกิดของฉันเอง

จะว่าไปแล้ววันนี้เป็นวันธรรมดา ดังนั้นจึงต้องไปทำงานแน่อยู่แล้ว
วันนี้ฉันตื่นเช้ากว่าปกติเล็กน้อย หลังจากที่กินมื้อเช้าเสร็จแล้ว ก็ใช้เวลาอยู่ในห้องกับเร็นจนกว่าจะถึงเวลาออกไปทำงาน
จะออกไปเลยก็ยังเช้าเกินไป แต่จะหาอะไรทำเวลาก็ไม่พอเสียด้วย เลยได้แต่นอนกลิ้งอยู่บนเตียง และใช้คอยล์เช็คข่าวสารเสียหน่อย
ตอนที่ดูคอยล์ไปก็ตั้งใจว่าจะเปลี่ยนท่าเสียหน่อย แต่ความรู้สึกปวดจี๊ดที่แล่นขึ้นมาตามสันหลังอย่างรุนแรงก็ทำให้ต้องเบ้หน้า

"อ๊า~......"

เพราะเมื่อวานเป็นวันเปิดจองสินค้าใหม่ ก็เลยออกไปส่งของไม่ได้ ต้องคอยนั่งเฝ้ารับโทรศัพท์ ดูเหมือนว่านั่นจะทำให้เกิดอาการเมื่อยล้าที่ไหล่เล็กน้อย
ตอนที่ตั้งท่าว่าจะนวดไหล่เองพลันก็นึกขึ้นได้
จะว่าไปแล้ว......

"นี่เร็น"

เร็นที่นั่งอ่านนิตยสารอยู่บนเตียงเงยหน้าขึ้นแล้วกันมาทางฉัน

"ก่อนหน้านี้ให้คูปองนวดไหล่เป็นของขวัญวันเกิดใช่มั้ย? ยังใช้ได้อยู่หรือเปล่า?"
"เออ จะใช้เมื่อไหร่ก็ได้"
"งั้นขอร้องซะเลยดีมั้ยนะ"
"ตอนนี้เรอะ?"
"อืม เมื่อยไหล่นิดหน่อยน่ะ"

ฉันลุกขึ้นนั่งหันหลังให้เร็น
แม้เร็นจะมีทีท่าลังเล แต่ก็ยอมวางนิตยสารแล้ววางมือลงบนไหล่ของฉัน

"......ทุบไหล่แบบนี้ดีหรือเปล่า?"
"นั่นแหละๆ กำมือหลวมๆเป็นหมัดแบบนั้นแหละ"

จากนั้นเร็นก็เริ่มใช้กำปั้นทุบไหล่ชั้นด้วยแรงพอประมาณตามที่บอก
แรงสะเทือนที่ทำให้รู้สึกสบายสะเทือนไปทั่วแผงไหล่
แต่......ถ้าทุบแรงกว่านี้อีกนิดจะดีกว่าไหมนะ

"อืม~ แรงกว่านี้อีกก็ได้นะ"
"ไม่เจ็บเหรอ?"
"ไม่เลย"
"......งั้นเหรอ"

อาจจะเพราะไม่รู้จะทำอย่างไรดี เร็นจึงออกแรงทุบไหล่ด้วยท่าที่อึดอัด
ในที่สุดกล้ามเนื้อที่เมื่อยขบก็ผ่อนคลายลง ความรู้สึกสบายทำให้ฉันหลับตาลง

"ทุบตรงนี้ถูกหรือเปล่า?"
"อืม......สูงกว่านี้อีกนิดล่ะมั้ง"
"แบบนี้?"
"อ๊ะ ใช่เลย ตรงนั้นแหละ"

อย่างไรเสียเร็นก็เป็นคนที่เรียนรู้อะไรได้เร็วอยู่แล้ว ไม่ทันไรก็ดูเหมือนจะจับจุดวิธีการนวดได้
ไม่เจ็บเกินไปและไม่เบาจนเกินไป แรงสะเทือนที่กำลังพอดีทำให้รู้สึกเคลิ้ม
ให้คนอื่นทุบไหล่ให้นี่ก็รู้สึกดีเหมือนกันนะเนี่ย~
ถึงจะว่าอย่างนั้น แต่ปกติฉันต้องรับหน้าที่เป็นคนทุบไหล่ให้คุณย่าเสียเองตลอด ไม่ค่อยมีใครมาทุบไหล่ให้หรอก
ปกติก็ไม่ค่อยได้สนใจเรื่องปวดเมื่อยตามร่างกายสักเท่าไหร่ แต่นานๆทีมีคนทำให้แบบนี้ก็ดีเหมือนกันนะ
......จะว่าไปแล้วเร็นนี่ก็เก่งจริงๆนั่นแหละ
แบบนี้ไม่ต้องพูดถึงไหล่เลย ให้นวดทั้งหลังยังได้เลยมั้ง

"นี่เร็น ไหนๆก็ไหนๆแล้วนวดต่ำลงมาอีกได้มั้ย?"
"ต่ำลงอีกที่ว่านี่มัน?"
"ตอนนี้นวดไหล่อยู่ใช่มั้ยล่ะ? อย่างตรงช่วงหลังหรือสะโพกไง เดี๋ยวฉันจะนอนราบให้"
"ก็ได้"
"สำเร็จ"

วันแบบนี้จะอ้อนหน่อยก็คงไม่เป็นไรมั้ง
ว่าแล้วฉันก็กลิ้งตัวลงไปนอนราบกับเตียงตรงหน้าเร็น

"กดจุดได้หรือเปล่า?"
"อืม จะลองหลายๆวิธีเลยก็ได้นะ"
"รับทราบ"

ไม่นานนักเร็นก็เริ่มกดจุดที่หลังให้
ทว่า คงจะเพราะลังเลอีกแล้วก็เลยขยับมืออย่างเก้ๆกังๆ แล้วก็ไม่ค่อยใส่แรงยังไงก็ไม่รู้
พอหันไปหาเร็น เร็นก็นั่งคุกเข่าตัวตรงแหน่วและยืดแขนด้วยท่าทางอิหลักอิเหลื่อ

"จะนวดท่านั้นเหรอ ไม่ลำบากหรือไง?"
"ที่จริงก็ไม่สะดวกน่ะ"
"เอาให้เต็มที่เลยก็ได้นี่"
"แต่ว่า......"

เร็นหยุดมือแล้วก็มองฉันด้วยสีหน้าลำบากใจ

"ถ้าจะให้สะดวกก็ต้องนั่งบนตัวอาโอบะ หรือก็คือต้องขึ้นคร่อมเลยนะ"
"ก็ได้นี่? ไม่ได้ว่าอะไรสักหน่อย"
"จะหนักน่ะสิ"
"ม่ายยย เลย ไม่ต้องใส่ใจเรื่องแบบนั้นหรอกน่า"

เร็นทำท่าเกรงใจแล้วพูดขอโทษขอโพยเสร็จสรรพ จากนั้นจึงยอมขึ้นคร่อมสะโพกฉันด้วยท่าทางระมัดระวัง
สงสัยคงไม่อยากทิ้งน้ำหนักลงบนตัวฉันล่ะมั้ง ก็เลยไม่ค่อยรุ้สึกหนักเท่าไหร่
หลังจากเข้าประจำที่เรียบร้อยแล้วเร็นก็เริ่มกดหลังฉันอีกครั้ง
ด้วยแรงที่ใส่มาเต็มที่กว่าเมื่อครู่ กล้ามเนื้อของฉันก็เลยถูกกดอย่างแรง

"เป็นยังไง?"
"อืม แจ๋วเลยๆ สบายจัง~ จะออกแรงมากกว่านี้ก็ได้นะ"
"แบบนี้?"
"อ๊ะ เจ็บๆๆ"
"......โทษที"

หลังจากออกแรงที่กดนิ้วเน้นลงไปตรงส่วนที่แข็งเป็นก็ได้ยินเสียงร้อง เร็นจึงหยุดมือในทันที

"เหมือนจะออกแรงมากไปน่ะ"
"ไม่หรอกๆ เวลาร้องเจ็บตอนนวดน่ะ เพราะถูกจุดที่มันแข็งเป็นไตน่ะ ต้องนดวย้ำๆให้คลายตัวลงดีกว่านะ"
"ยังงั้นหรือ?"
"ใช่ ถ้าออกแรงนวดมันก็เจ็บอยู่แหละ แต่แป๊บเดียวเดี๋ยวก็สบายแล้ว"
"เข้าใจแล้ว จะลองดูนะ"

เร็นเริ่มกดจุดที่หลังฉันอีกครั้งหนึ่ง
คราวนี้เป็นการออกแรงกดที่ทำให้รู้สึกดี พอถูกกดจุดที่หลังเสียงก็หลุดออกมาโดยไม่ได้ตั้งใจ

"อา~......สบายจัง"

ขณะที่คิดว่าอย่างกับตาลุงที่เพิ่งออกจากการแช่น้ำร้อนเลยนะ แรงที่กดก็ถูกปรับให้พอดีราวกับจะตอบรับกับปฏิกริยาของฉัน
เพราะเร็นค่อยๆนวดเก่งขึ้นเรื่อยๆก็เลยเผลอส่งเสียงออกมาเสียแล้ว
อาจจะเพราะเลือดลมไหลเวียนดีขึ้น อุณหภูมิร่างกายเลยดูจะสูงขึ้นมา
สบายสุดๆไปเลย

"อ๊ะ ตรงนั้น......อึก......"
"............"
"......อึก อา~......"
"............"
"อื้ม......อึก......"

หลังจากส่งเสียงครางออกมาตอนที่ถูกกดจุด เร็นก็หยุดมืออีกแล้ว
เมื่อหันไปม้องทั้งยังรู้สึกไม่เต็มอิ่มด้วยราวกับถูกฉุดให้ตื่นจากฝันหวานแล้ว เร็นก็มองฉันด้วยสีหน้าราวกับอดรนทนไม่ไหว
เจ้าตัวเม้มปากราวกับอยากจะพูดอะไรบางอย่าง

"......อาโอบะ"
"หืม?"
"คือว่า ตกลงแล้วมันถูกจริงๆน่ะเหรอ?"
"เรื่องอะไรน่ะ?"
"เรื่องนวดไง......"
"อืม ก็ปรับแรงได้พอดีเด๊ะ เล่นเอารู้สึกสบายสุดยอดไปเลยนา"
"............"
"ทำไมเหรอ?"

เร็นหันหน้าหนีด้วยท่าทางกระสับกระส่ายแปลกๆ
ใบหน้าด้านข้างที่เห็น บนแก้มมีสีแดงเรื่อจางๆ

"ตอนเป็นออลเมทก็ไม่ค่อยรู้สึกอะไรหรอก แต่พอเป็นคนแล้วได้สัมผัสตัวโดยตรงนี่มัน......เหมือนมีเรื่องที่ยังไม่เข้าใจอยู่อีกเยอะเลย"
"? หมายความว่ายังไงน่ะนั่น?"
"ก็เรื่องที่ทุกอย่างไม่เป็นไปตามที่คำนวณหรือจินตนาการไว้น่ะสิ"
"อย่างเช่น?"
"......เอ่อ อย่าใส่ใจเลย"
"อะไรเล่า แบบนี้ก็ยิ่งอยากรู้น่ะสิ"

เพราะเร็นทำท่าจะหนีก็เลยต้องกัดไม่ปล่อย
ต่อจากอ้อน นานๆทีจะเอาแต่ใจบ้างก็คงไม่เป็นไรล่ะมั้ง~......อะไรแบบนั้น
เอ๊ะ
ถ้าวันนี้วันเกิดฉันก็เท่ากับเป็นวันเกิดเร็นด้วยน่ะสิ......?

"นี่ วันนี้ก็เป็นวันเกิดเร็นด้วยสินะ?"
"ที่จริงก็คงจะยังงั้นแหละ"

แต่เดิมเร็นเองก็เป็นบุคลิกด้านหนึ่งของฉันอยู่แล้ว ก็คงจะเป็นอย่างนั้นเอง
ถ้าอย่างนั้นฉันจะเอาแต่อ้อนอยู่ฝ่ายเดียวไม่ได้น่ะสิ

"เร็น มีของที่อยากได้บ้างหรือเปล่า?"
"ของที่อยากได้......"
"ขนาดฉันอยากได้อะไรยังบอกเลย ถ้ามีอะไรที่อยากได้ก็บอกมาเถอะไม่ต้องเกรงใจ"
"............"

เร็นนิ่งคิดไปสักพักแล้วก็ส่ายหัวช้าๆ

"ขอแค่มีอาโอบะอยู่ข้างๆก็พอแล้วล่ะ"
"แบบนี้ก็ไม่เห็นจะต่างจากปกติเลยนี่ นานๆทีลองพูดเอาแต่ใจหรืออ้อนดูบ้างสิ"
"............"

เร็นเงิบไปอีกครั้งหนึ่ง คราวนี้ใช้เวลานานกว่าเดิมกว่าจะมองฉัน

"งั้น......แค่อย่างเดียวได้หรือเปล่า"
"อืม อะไรเหรอ?"
"อาโบบะมักจะลูบขนให้ฉันบ่อยๆนี่?"
"อ๋อ"

เร็นคงยังไม่ทิ้งนิสัยสมัยเป็นออลเมท ตอนนี้เลยรู้สึกหงุดหงิดขึ้นมาบ้างล่ะมั้ง

"ฉันเองก็อยากจะทำยังงั้นให้อาโอบะบ้างเหมือนกัน......ได้หรือเปล่า"
"......เอ๊ะ?"
"ก็ปกติมีแต่อาโอบะทำให้ ท่าทางมีความสุขน่าดู ก็เลยสนใจขึ้นมาน่ะว่าถ้าลองบ้างจะรู้สึกแบบไหน"
"............"

นึกว่าล้อเล่นเสียอีก แต่เร็นก็ทำหน้าจริงจังน่าดู พอรวบรวมความกล้าพูดออกมาได้ ความรู้สึกก็เอ่อล้นออกมาด้วยล่ะมั้งนะ......
ไม่คิดเลยว่าจะได้รับคำตอบแบบนี้ และนั่นก็ทำให้ฉันตกใจจนทำอะไรไม่ถูก
ไม่ใช่ว่าตอนที่ฉันยีขนจนยุ่ง ไม่ใช่ว่าเร็นไม่ชอบหรอกเหรอเนี่ย บางทีก็คิดแบบนี้เหมือนกัน ที่แท้อยากให้ทำให้หรอกเรอะ
แต่ถ้าแค่นั้นก็ไม่เห็นจะเป็นอะไร ยังไงก็แค่เรื่องจิ๊บจ๊อย

"ก็เอาสิ จะยีให้ยุ่งแค่ไหนก็ตามใจเลย แต่ถึงไม่ใช่วันเกิดก็ทำได้นะ จะเมื่อไหร่ก็ไม่ว่าหรอก"
"งั้นสัมผัสได้ใช่หรือเปล่า"
"เอ้า เชิญครับ"

เร็นจับจ้องฉันด้วยสีหน้าจริงจัง แล้วก็ยืนมือมาสัมผัสผมของฉันเบาๆ
เจ้าตัวลูบผมด้วยการขยับปลายนิ้ว
รู้สึกจักจี้อย่างไรก็ไม่รู้สิ

"ก็บอกแล้วไงว่าจะยีจนยุ่งก็ได้"
"งั้นเหรอ......"

คราวนี้มือที่ลูบสัมผัสเต็มไม้เต็มมือมากกว่าเก่าเล็กน้อย จากนั้นเร็นก็หยุดมือลง
แล้วก็มองฉันที่ผมเริ่มยุ่ง ทำไมเร็นถึงทำหน้าเหมือนประทับใจอย่างไรก็ไม่รู้

"นี่มัน......"
"แปลกใช่ไหมล่ะ ผมฟูยุ่งจะตายไป"
"เปล่า......"

เร็นมองฉันแล้วก็หยุดพูดไป จากนั้นก็ขยับริมฝีปากช้าๆ

"ถึงอาโอบะจะเป็นแบบนี้......ฉันก็ยังชอบอยู่ดีแหละ"
"เอ๊ะ?"

แว่บหนึ่งที่รู้สึกไม่เข้าใจความหมายทำให้ฉันขมวดคิ้ว
ไอ้แบบนี้นี่ว่าเนี่ย หมายถึงชอบฉันที่ผมฟูยุ่งแบบนี้น่ะเหรอ?
ก็......แล้วไงล่ะเนี่ย?
เอาเถอะ ฉันเองก็ทำให้ผมเร็นยุ่งบ่อยๆ คงว่าคนอื่นไม่ได้หรอก......
ขณะที่ในใจรู้สึกยุ่งเหยิงไปบ้างแต่อมองหน้าเร็นดีๆแล้วก็พบว่าอีกฝ่ายหน้าแดงอีกแล้ว

"เร็น?"
"หมายความว่า......เวลาที่อาโอบะถูกยีผมจนยุ่งแบบนี้ดูน่ารักกว่าปกติน่ะสิ"
"พูดอะไรของนายน่ะ"

เผลอสวนไปเสียแล้ว
ถึงจะบอกว่าสภาพหัวยุ่งชี้โด่เด่ไปมาแบบนี้ดูน่ารักก็เถอะ......
ถึงจะไม่ค่อยเข้าใจประเด็นของเร็นเท่าไหร่นัก แต่ก็ช่างเถอะ
วันนี้เป็นวันเกิดของหมอนี่นี่นะ

"จะบอกว่าถึงไม่ใช่วันเกิด อยากลูบอีกก็ไม่ว่ากันหรอก"
"......!"

ขณะที่พูดไปฉันก็ยิ้มเจ้าเล่ห์แล้วยืนมือทั้งสองข้างไปขยี้หัวเร็นไปด้วย
ในที่สุดผมของเร็นก็ยุ่งได้ที่ทีเดียวเชียว

"............"
"ทีนี้ก็เหมือนกันล่ะ"

พอว่าอย่างนั้นแล้วเร็นที่กำลังกระพริบตาปริบๆด้วยอารามตกใจก็หัวเราะขึ้นมา
พอฉันยื่นหน้าเข้าไปใกล้แล้วหน้าผากของพวกเราก็สัมผัสกันพอดี

"สุขสันต์วันเกิดนะเร็น"
"......สุขสันต์วันเกิดนะอาโอบะ"
"แล้วก็......เซย์กับตัวฉันอีกคนก็ด้วย"
"......อา"

ทั้งเร็น เซย์ แล้วก็ตัวฉันอีกคน
ทุกคนต่างถือกำเนิดในวันนี้ และทุกคนก็เป็นคนสำคัญสำหรับฉัน
เพราะว่ามีทุกคนถึงได้มีฉันอยู่จนทุกวันนี้
ทั้งเซย์ แล้วก็ตัวฉันอีกคน......ถ้ามีความสุขในวันเกิดนี้ก็คงจะดีน่ะสิ

"......ว่าไปแล้ว อาโอบะ ถ้าไม่รีบออกตอนนี้เดี๋ยวจะแย่เอานะ"
"เอ๊ะ......อ๊า!"

พอมองนาฬิกาแล้วก็ต้องตกตะลึง
เพราะมัวแต่เอ้อระเหย เลยไม่รู้ว่าจวนจะถึงเวลาต้องออกไปทำงานแล้วตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้

"ซวยล่ะ ไปก่อนล่ะนะ! แล้วเจอกัน!"
"ไปดีมาดีล่ะ ระวังตัวด้วย"

เร็นตะโกนไล่หลังมา ส่วนฉันก็คว้ากระเป๋าแล้วพุ่งออกมาจากห้อง
คืนนี้คุณย่าจะทำอาหารมื้อพิเศษกับเค้กเอาไว้รอท่า มื้อเย็นจะต้องสนุกแน่ๆ
ทั้งวันนี้ที่เริ่มต้นขึ้นอย่างทุกที แต่ก็มีอะไรบางอย่สงที่ "พิเศษ" จนทำให้ต่างไปจากทุกครั้ง นั่นทำให้รู้สึกตื้นตันอย่างมาก

ฉันวิ่งไปตามเส้นทางที่คุ้นเคย มุ่งหน้าสู่ร้าน "เฮย์บง"
 
 
 
##############################
 
 
 
 
แปะแล้วก็เผ่นไปปั่นงานต่อล่ะ~~~